هراس یعنی
کلمات متورم شده
و خطوط سرگردان
در تصورات کاغذی
که هرگز
لرزش قلمی را
برخویشتن ندیده
وهمچنان متروک
در سکوت گنگ حاشیه ها
پرسه می زند ...
- بهانه ی گریستن می خواهم ،
وقتی بهانه ای برای زیستن نیست ...