(1)

رو به رويت گلوله و باتوم

پشت سر خنجر رفيقانت

توي دنياي دوست داشتني

بهترين دوست دشمنت باشد

(دكتر سيد مهدي موسوي)

گاهي همه چيز به بدترين شكل ممكن نابود مي شه. مثه دوست خيلي عزيزي كه به بدترين شكل تبديل به دشمنت مي شه و تو مي موني و غمگيني عكس هاي قديمي كه نمي دوني بايد تو آلبومت نگه داري يا...

  

(2)

مدتهاست به زجرآورترين حد ممكن به خودم نزديك شدم!گاهي واقعا خودم رو به جا نميارم،گاهي از خودم گريزون مي شم و گاهي هم خودم رو مي بوسم! و اين موضوع باعث شده كمتر ديگران رو به خاطر رفتار هاي بد شون سرزنش كنم ...

اين حس گاهي برام تلخه  و گاهي هم خيلي عجيب .

 

(3)

راستي براي عيد كتاب هاي خوبي خريدم!

 از شاملو: گزينه ي شاعران بزرگ جهان، از عباس معروفي: سمفوني مردگان، از خسرو گلسرخي:اي سرزمين من، از بيژن نجدي: يوزپلنگاني كه با من دويده اند و داستان هاي نا تمام، از نادر ابراهيمي: يك عاشقانه ي آرام، از فاضل نظري: آن ها ، يك ترجمه از تقي هنرورشجاعي و حشمت الله كامراني: شعر آمريكاي لاتين ، و مثه هميشه  داستان همشهري كه پر از داستان ها و روايت هاي خوب باعكس هاي بكرو زيباست...

خب الان خيلي دوست دارم كه اگر اين كتاب ها رو خوندين از حس تون برام بگين تا ببينم چقدر با شما هم تجربه هستم...

 

(4)

تا يادم نرفته آدرس جديد وبلاگ استاد موسوي رو براتون بذارم كه شايد شما هم سخت با اين وبلاگ خو گرفتين:

http://bahal22.persianblog.ir/

 

و (5)

از صميم قلبم براتون سال خوب و روشني رو آرزو مي كنم.

:)

نوشته شده در شنبه بیست و هفتم اسفند 1390ساعت توسط مریم منصوری|